Als donderslag bij heldere hemel, dat was het heengaan van mijn geliefde hartje zomer 2011. We lagen naast elkaar te slapen toen dat hij plotsklaps overleed aan een hartaanval. Beide waren we midden veertig, we leefden samen een avontuurlijk en ondernemend leven. Elf jaar deelden we lief en leed, waren met elkaar verbonden in vrijheid. Ik voelde me gelukkig! De nacht van 6 op 7 juli blijft voor mij een onvergetelijke. We waren een hecht team. Mijn wereld stond op zijn kop en ik moest weer op eigen benen leren staan.

In de chaos realiseerde ik me wel meteen aan de vooravond te staan van een intensief proces van verliesverwerking. Uit eerdere verlieservaring wist ik het overleven een hele tijd kan duren. Dat de vorm van het missen verandert, maar dat het gemis nooit echt overgaat. Ditmaal ben ik creatief bezig gegaan om de rouw in mijn leven te verweven. Ik begon te schrijven, tekenen en kroop achter de naaimachine om met textiele werkvormen via mijn handen uiting te geven aan mijn emoties. Tóen was ik nog onbewust van de kracht die je uit een creatief proces kan putten.

Kort na zijn overlijden was mijn eerste ingeving: ‘Ik ga een roman ga schrijven!’. Als vanzelf schoot te titel me te binnen, evenals het thema. Een verhaal waarin oneindige liefde centraal staat, een liefde die door alle dimensies heen voelbaar blijft. Ook tekende ik een ontwerp om een sieraad van te laten maken dat nooit gebeurde. In het verlengde daarvan ontwierp ik een soort monogram van onze ineengestrengelde namen. Dát ontwerp heb ik vervolgens in stof uitgewerkt van zijn bewaarde kleding. In een groene kleursamenstelling omdat we beide gek waren op de natuur. Al doende, rolde ik van het een in het ander.

Vlot daarna nam ik me voor een troostdeken te maken. Een deken waarmee ik me kan om(w)armen tijdens gedenkdagen. Bij dit ontwerp volgde ik het principe van de Kanga’s, die oorspronkelijk uit Oost-Afrika komen. Dat is een rechthoekige doek, waar het centrale deel bestaat uit felle, geometrische of natuurlijke patronen. De omlijsting van het doek is een rand om een tekst in te kunnen plaatsten. Om mijn eerste ‘koester-creatie’ te maken, zette ik de schaar in zijn geruite en gestreepte overhemden en ook in een paar van zijn broeken. Zo is een kleurrijke compositie ontstaan in een sfeer die voor zich spreekt. Vandaar dat ik tekst achterwege heb gelaten.

Op een warme zomeravond, een jaar na dato, zat ik in de achtertuin terwijl ik mijn glas cognac ophief bij hoog oplaaiende vlammen uit de vuurpot. Zo hoog mogelijk, want dat was zíjn manier om een fikkie te stoken. Ondanks de hitte sloeg ik de deken om me heen, om hem zo dicht bij mij te voelen. Het is niet bij die ene koester-creatie gebleven: de ruitoverhemden van ‘mijn’ knuffelbeer toverde ik om in berenknuffels. En er was zomaar de geboorte van een olifantenfamilie, ontstaan uit de zijn grijze fleecetrui. Deze knuffels zijn échte krachtdieren!

Kunstzinnigheid

Vormgeving aan kunstzinnigheid met textiele werkvormen, ik ben dol op deze vorm van zelfexpressie. Het is een intensief groeiproces geworden, waarin ik mezelf heb weten te herpakken en ook weer levensvreugde begon te voelen. Door de jaren heen heb ik in mijn naaiatelier steeds meer en beter inzicht weten te verkrijgen in wat in mijn onbewuste huist. Op ontspannen manier ontdekte ik wat er zich in de onderstromen afspeelt.

Vindingrijk, creatief en met een ongebreidelde fantasie loodste ik me door de pieken en dalen van dierbare herinnering. Ik transformeerde dierbare kledingstukken, later ook bewaarde van mezelf, in steeds weer andere voorwerp. Ontdekte zo, hoe fijn het voor mij is om via mijn handen uiting te geven aan emoties. Tijdens deze reis die mijn van buiten naar binnen leidde, ben ik gaan ervaren hoe verzachtend het creatief proces is. Dat het helend werkt én innerlijk verrijkt. Stukje bij beetje heb ik door de jaren heen het accent verlegd. Verwerken van verdriet ging langzaamaan over in plezier hebben in het creëren van kunstzinnige voorwerpen.

Voor mij is gebleken dat creëren dé manier is om gevoelens te doorleven. Om vanuit bezieling kwetsbaar uiting aan emoties te geven. Voor mij is het een passende verwerkingswijze om in verbinding met mijn hart verdriet rechtstreeks aan te kijken en te doorleven. Gaandeweg dit proces nam mijn ik-kracht toe, tot ik op het punt belande dat ik een sierdeken maakte waarin ik mezelf centraal stelde. Maar daarover later meer.

Tijdens het creatief proces kom ik in verbinding met mijn kern. Deze ervaring deel ik met anderen die in een rouwproces verzeild raken, of zijn geraakt. Met inlevingsvermogen put ik uit eigen ervaringen, om te ondersteunen bij het verwerkingsproces. Met empathie stem ik af op de gemoedstoestand waar iemand in zit, met humor waar gepast. Met diepgang draag ik op luchtige wijze bij om een positieve draai te geven aan het proces en het verdriet voor even te verlichten.

Creatieve vormgeving op het snijvlak van kleding, kleur en interieur. Bij a la Tosca kun je terecht voor persoonlijke begeleiding om met textiele werkvormen een koester-creatie te maken. Een unieke, persoonlijke creatie die je eigenhandig achter de naaimachine uitwerkt. Fantasievol denk ik mee over het ontwerp, vindingrijk geef ik advies over de technische uitvoering. Begeleiding en ondersteuning bij het creëren van unieke kunstvoorwerpen gemaakt van textiel, dát is wat ik bied!